ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποιος ήταν ο άνθρωπος που σας ενέπνευσε να ακολουθήσετε την ποίηση;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Δεν γίνεται ένας άνθρωπος και μόνο να γίνει αφορμή να στραφείς προς την ποίηση. Η ποίηση δεν είναι επάγγελμα, είναι χάρισμα. (Χάρισμα που έχει το ανάλογο κόστος του. Επειδή όλα πληρώνονται). Γεννιέσαι μ' αυτό και δεν γίνεται να υπάρξεις χωρίς αυτό. Απλώς μέχρι κάποια ηλικία δεν έχεις συνείδηση του τι είσαι. Και στα δύο σου χρόνια είσαι ποιητής, και στα πέντε σου, μα δεν το ξέρεις. Οι ευαισθησίες σου νομίζεις ότι είναι και των άλλων ανθρώπων ευαισθησίες. Ανακαλύπτεις κάποτε ότι δεν είναι. Συνειδητοποιείς ότι είσαι ποιητής, όταν ερωτευμένος σφόδρα πια με την ποίηση, δεν βρίσκεις σε κανένα βιβλίο κάποια πράγματα που επίμονα ζητείς. Οπότε τα γράφεις εσύ.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Έχετε βραβευτεί με το "βραβείο Καβάφη". Πως αισθάνεστε για αυτή την επιτυχία σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Δεν έδωσα εξετάσεις, δεν επιδίωξα να πάρω το "βραβείο Καβάφη", ώστε να το θεωρήσω επιτυχία όταν το πήρα. Το ότι ήμουν καλός ποιητής μαζί με το ότι είχα άριστες σχέσεις με την αραβική, την περσική και κυρίως με την αρχαία αιγυπτιακή ποίηση, νομίζω πως έκανε την επιτροπή να μου δώσει το "βραβείο Καβάφη". Αλλά τα βραβεία δεν αποτελούν εγγύηση για το αν είναι κανείς καλός ποιητής ή όχι, όπως νομίζουν οι απλοί άνθρωποι. Οι μεγαλύτεροι ποιητές μας, οι πιο αναγνωσμένοι κι αναγνωρισμένοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο Καβάφης και ο Καζαντζάκης, δεν έχουν πάρει βραβεία. Ο Καβάφης το μόνο που πήρε, ήταν μισό μετάλλιο, από τον δικτάτορα Πάγκαλο. Και ο Καζαντζάκης πήρε μόνο κάποιο βραβειάκι όταν ακόμα ήταν φοιτητής. Πέραν τούτων ουδέν. Πώς να γίνει; Κατά τον χρόνο που οι ποιητές δημιουργούν, οι δήθεν ποιητές κάνουν δημόσιες σχέσεις. Έτσι οι πρώτοι βρίσκονται κάποτε με έργο αλλά οι δεύτεροι με πολλά βραβεία.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποια ήταν η καλύτερη και η χειρότερη στιγμή της καριέρα σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Κάθε στιγμή στην ποιητική υπόθεση είναι και η καλύτερη. Κάθε ποίημα που ολοκληρώνεται δίνει την ευφροσύνη που αντίστοιχη μόνο ο ευτυχής ερωτικός οργασμός μπορεί να μας δώσει. Όμως ας μιλήσω για κάτι συγκεκριμένο. Θαυμάσια ήταν η στιγμή που μια πανέμορφη ξένη, φοιτήτρια της ελληνικής φιλολογίας, αφού διάβασε το ποίημά μου "Το άρωμα του κρίνου", μου ζήτησε οπωσδήποτε να κάνουμε έρωτα. Και η χειρότερη; Όταν επιστρέφοντας από τρίμηνη απουσία στο εξωτερικό, το 2004, διαπίστωσα ότι, ίσως από την παγωνιά, ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή μου χάλασε, κι έχασε ένα μεγάλο μέρος των αποθηκευμένων εκεί γραπτών μου. Ήμουν απαρηγόρητος.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Σαν παιδί ποιόν είχατε πρότυπο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Πολύ μικρός ήθελα να γίνω βοσκός και γεωργός σαν τον πατέρα μου. Αργότερα ήθελα να γίνω δάσκαλος σαν τον αδερφό του πατέρα μου. Για μια περίοδο ήθελα να γίνω σωφέρ σαν τον εξαδελφό μου τον Γιάννη. Αργότερα, όταν διάβασα "Το υπόγειοι" ήθελα να γίνω ένας χλωμός συγγραφέας σαν τον Ντοστογιέφσκυ. Τελικά, το παιδί που είμαι σήμερα, βρίσκει πως δεν έχει πρότυπα αλλά μόνον ομοίους του και αδελφούς του, τους ποιητές.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Σε ποια ηλικία γράψατε το πρώτο σας έργο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Στην ηλικία των 13 προς 14 έγραψα το πρώτο μου καλό ποίημα. Ρομαντικό, ομοιοκατάληκτο, (αυτός είναι και ο λόγος που το εγκατέλειψα λίγο μετά), μα τέλειο στο ρυθμό του και στο περιεχόμενο. Όσο για το πρώτο μου έργο, γράφτηκε ανάμεσα 19 και 26. Εκδόθηκε δε στα 27 μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Είστε παντρεμένος;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Όντας άνδρας, δεν υπανδρεύθηκα (υπο-ανδρεύτηκα) ποτέ. Νυμφεύθηκα όμως πολλάκις. Βεβαίως όχι με την ευλογία ιερέων και δημάρχων. Όντας λάτρης του θεού έρωτα, υπήρξα πάντα εραστής και ποτέ σύζυγος.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Έχετε παιδιά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Βεβαίως. Κάπου δεκατρία βιβλία. Αλλά με την νύμφη Βάσω, απέκτησα κι ένα δέκατο τέταρτο παιδί: Την Αριάδνη, 22 ετών σήμερα, φοιτήτρια στην Αθήνα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποια είναι η συμβουλή σας προς τους νέους ποιητές;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Αν είναι πράγματι ποιητές, δεν χρειάζονται συμβουλή, επειδή ήδη κατέχουν αυτό που θα τους έλεγα. Αν δεν είναι ποιητές, δεν χρειάζονται συμβουλή, γιατί δεν θα καταλάβαιναν ποτέ αυτό που θα τους έλεγα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Πως σκέφτεστε τον εαυτό σας σε 5-10 χρόνια από σήμερα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Σε μιαν όμορφη, ήσυχη γωνιά του ναού που λέγεται Κόσμος. Τέτοια γωνιά είναι το περιβόλι μου στη Λευκάδα. Κι ακόμα, τέτοια γωνιά είναι το περιβόλι που έχω μαζί με τ' αδέρφια μου, ψηλά, σ' ένα οροπέδιο της Αιτωλίας. Εκεί να περνώ τις μέρες μου και τις νύχτες μου, παρέα με τα δέντρα μου και τις γάτες μου, κι όλα τ' άγρια ζώα, όπως ο Ήλιος, το Φεγγάρι, τ' άστρα, ο άνεμος, οι αλεπούδες, οι σκατρζόχοιροι, τα πουλιά και τα έντομα. Μόνος ή με τους ελάχιστους φίλους, τις ελάχιστες φίλες, να μ' επισκέπτονται. Άγριος. Έχοντας δηλαδή επιστρέψει πλήρως στην πρωταρχική μου φύση.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Σκοπεύετε να γράψετε και άλλα έργα ή θα εγκαταλείψετε και θα ξεκουραστείτε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Το σύμπαν δεν με ρώτησε όταν μ' έχρισε ποιητή. Ή μήπως με ρώτησε; Κι αλήθεια δεν γνωρίζω πότε έχει κανονισμένο να σταματήσω. Να ξεκουραστώ; Κουράζεται κανείς από το παιχνίδι και τον έρωτα; Κουράζεται, αλλά, τι γλυκειά κούραση!

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποια είναι τα χόμπι σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Η τέχνη του ζην: Το να ζω σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, μακράν των αλλοιώσεων που επιφέρουν οι κοινωνικοί νόμοι. Το να ζω αληθινά, έχοντας πλήρως συνείδηση των συμβαινόντων της κάθε στιγμής.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Πολλά παιδιά σήμερα από 5 έως 18 χρονών που πάνε σχολείο, "σιχαίνονται" τη ποίηση. Εσείς ως ποιητής που είστε τι πιστεύετε, ότι αιτία είναι η ποίηση η κάτι άλλο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Μόνο παιδιά που έχουν υποστεί πλήρη παραμόρφωση μπορούν να σιχαίνονται την ποίηση. Αλλά για να γίνει αυτή η παραμόρφωση πρέπει πίσω από αυτά τα παιδιά να υπάρχουν παραμορφωμένοι γονείς, παραμορφωμένοι δάσκαλοι, κι όλο το σιχαμερό σύστημα που προκαλεί αυτή την παραμόρφωση: Σιχαμεροί δήθεν ποιητές, σιχαμεροί υπουργοί, σιχαμεροί παράγοντες κατασκευής σχολικών βιβλίων, σιχαμεροί παράγοντες κατάρτησης σχολικών προγραμμάτων κ.λπ. Γιατί έχω διδάξει ποίηση σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης. Και δεν βρήκα πουθενά παιδιά που να σιχαίνονται την ποίηση. Από την Κυανή Ακτή μέχρι τη Θεσσαλονίκη, από την Κύπρο μέχρι το Αλγέρι, σε νηπιαγωγεία και δημοτικά, σε γυμνάσια και λύκεια, σε πανεπιστήμια και κολέγια, αυτό που γνώρισα ήταν η μεγάλη αγάπη των παιδιών για το πυκνό ρυθμικό παραμύθι που λέγεται ποίημα. Και βέβαια πίσω απ' αυτά τα παιδιά, υπήρχαν πάντοτε δάσκαλοι που ήσαν ερωτευμένοι με την ποίηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Ποια είναι η γνώμη σας για το Hellasgr;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Έχω φύγει από τις μεγάλες πόλεις. Κι επειδή όλα πληρώνονται, πληρώνω κι εγώ το κόστος αυτής της φυγής. Ζώντας σε μιαν αγροικία της Αιτωλίας, όπου μπαίνω στο internet με πολύ δυσκολία, και ζώντας επίσης σε μιαν αγροικία της Λευκάδας όπου δεν έχω internet, αδυνατώ να έχω πλήρη και σωστή άποψη για το σάιτ σας. Βεβαίως, το να καλείτε έναν ποιητή να σας δώσει συνέντευξη με σκοπό να την περιλάβετε στο σάιτ σας, μαρτυρεί καλό γούστο και πολύ καλές προθέσεις. Κι αυτό σίγουρα δεν είναι λίγο!